عسل چه خواصی دارد؟

تاريخ انتشار : ۴ آذر ۱۳۹۲ | بازديد: 1,009

در احادیث و روایات به خواص عسل اشاره های فراوانی شده است. در زیر چند نمونه از این سخنان گرانبها را آورده ایم…

الإمام علیّ علیه‏السلام :
العَسَلُ شِفاءٌ مِن کُلِّ داءٍ ولا داءَ فیهِ ؛ یُقِلُّ البَلغَمَ ، ویَجلُو القَلبَ .

امام على علیه‏السلام :
عسل ، شفاى هر بیمارى‏اى است و بیمارى‏اى هم در آن نیست؛ بلغم را کم مى‏کند و دل را جلا مى‏دهد.

مکارم الأخلاق ، جلد ۱ ، صفحه ۳۵۹ ، حدیث ۱۱۷۲ ، بحار الأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۲۹۴ ، حدیث ۱۸

***

رسول اللّه‏ صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
مَن أرادَ الحِفظَ ، فَلیَأکُلِ العَسَلَ .

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
هر کس حافظه مى‏خواهد ، عسل بخورد.

مکارم الأخلاق ، جلد ۱ ، صفحه ۳۵۸ ، حدیث ۱۱۶۷ عن أنس ، طبّ النبیّ صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم ، صفحه ۷ ، بحارالأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۲۹۰ ، حدیث ۲؛ الفردوس ، جلد ۳ ، صفحه ۵۹۴ ، حدیث ۵۸۶۴ عن أنس

***

الفقه المنسوب للإمام الرضا علیه‏السلام :
قالَ العالِمُ علیه‏السلام : فِی العَسَلِ شِفاءٌ مِن کُلِّ داءٍ . مَن لَعِقَ لعقَهَ عَسَلٍ عَلَى الرّیقِ یَقطَعُ البَلغَمَ ، ویَحسِمُ الصَّفرَهَ ، ویَمنَعُ المِرَّهَ السَّوداءَ ، ویُصَفِّی الذِّهنَ ، ویُجَوِّدُ الحِفظَ إذا کانَ مَعَ اللُّبانِ الذَّکَرِ .

الفقه المنسوب للإمام الرضا علیه‏السلام :
عالم ( امام رضا علیه‏السلام ) فرمود: «در عسل ، درمان هر دردى است. هر کس ناشتا یک قاشق عسل بخورد ، این عسل ، بلغم را پایان مى‏دهد ، صفرا را فرو مى‏نشانَد ، مانع از تلخه سیاه (سودا) مى‏شود و ذهن را صفا مى‏بخشد ، و اگر که همراه با کُندُر خورده شود ، حافظه را نکو مى‏سازد».

الفقه المنسوب للإمام الرضا علیه‏السلام ، صفحه ۳۴۶ ، بحار الأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۲۹۳ ، حدیث ۱۶

***

رسول اللّه‏ صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
ثَلاثٌ یَزِدنَ فِی الحِفظِ ویَذهَبنَ بِالبَلغَمِ : قِراءَهُ القُرآنِ ، وَالعَسَلُ ، وَاللُّبانُ .

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
سه چیز ، حافظه را افزون مى‏کند و بلغم را از میان مى‏بَرَد: قرائت قرآن ، عسل و کُندُر.

صحیفه الإمام الرضا علیه‏السلام ، صفحه ۲۳۱ ، حدیث ۱۲۷ عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم‏السلام ، عیون أخبار الرضا علیه‏السلام ، جلد ۲ ، صفحه ۳۸ ، حدیث ۱۱۱ عن أحمد بن عامر الطائی عن الإمام الرضا عن آبائه علیهم‏السلام ، الدعوات ، صفحه ۱۵۱ ، حدیث ۴۰۲ ، طبّ الأئمّه لابنی بسطام ، جلد ۶۶ عن فضاله بن إسماعیل عن الإمام الصادق عن أبیه علیهماالسلاموکلّها عن ، بحارالأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۲۹۰ ، حدیث ۳ وص ۴۴۴ ، حدیث ۶

***

صحیح مسلم عن أبی سعید الخدریّ :
جاءَ رَجُلٌ إلَى النَّبِیِّ صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم فَقالَ : إنَّ أخِی استَطلَقَ بَطنُهُ .
فَقالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم : «اِسقِهِ عَسَلاً » فَسَقاهُ ، ثُمَّ جاءَهُ فَقالَ : إنّی سَقَیتُهُ فَلَم یَزِدهُ إلاَّ استِطلاقا .
فَقالَ لَهُ : ثَلاثَ مَرّاتٍ .
ثُمَّ جاءَ الرّابِعَهَ فَقالَ : «اِسقِهِ عَسَلاً » .
فَقالَ : لَقَد سَقَیتُهُ فَلَم یَزِدهُ إلاَّ استِطلاقا .
فَقالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم : «صَدِّقِ اللّه‏َ وکَذِّب بَطنَ أخیک» فَسَقاهُ فَبَرَأ .

صحیح مسلم
– به نقل از ابوسعید خُدْرى: مردى نزد پیامبر خدا آمد و گفت : برادرم به اسهال مبتلا شده است .
پیامبر صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم فرمود : «به او عسل بنوشان» .
وى به او عسل نوشاند و دیگر بار نزد پیامبر خدا آمد و گفت : به وى خوراندم ؛ امّا بر اسهال وى افزود .
او سه بار مراجعه کرد و همین را گفت و پیامبر خدا نیز سخن پیشین را به او فرمود . براى چهارمین بار ، به حضور رسید و پیامبر خدا فرمود : «به او عسل بنوشان» . گفت : به او خورانده‏ام ؛ امّا فقط بر اسهالش افزوده است .
پیامبر خدا فرمود : «سخن خدایت را باور بدار و شکم برادر خویش را باور مَدار» .
پس ، آن مرد دیگر بار به او عسل خورانید و او نیز بهبود یافت .

صحیح مسلم ، جلد ۴ ، صفحه ۱۷۳۶ ، حدیث ۹۱ ، صحیح البخاری ، جلد ۵ ، صفحه ۲۱۵۲ ، حدیث ۵۳۶۰ ، سنن الترمذی ، جلد ۴ ، صفحه ۴۰۹ ، حدیث ۲۰۸۲ کلاهما نحوه ، مسند ابن حنبل ، جلد ۴ ، صفحه ۱۸۳ ، حدیث ۱۱۸۷۱ ، کنز العمّال ، جلد ۱۰ ، صفحه ۲۱ ، حدیث ۲۸۱۷۰؛ بحارالأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۲۹۵ ، حدیث ۲۰

***

الإمام علیّ علیه‏السلام :
إنَّ رَجُلاً شَکا إلى رَسولِ اللّه‏ِ صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم وَجَعاً یَجِدُهُ فی جَوفِهِ فَقالَ :
خُذ شَربَهَ عَسَلٍ وأَلقِ فیها ثَلاثَ حَبّاتِ شونیزٍ أو خَمساً أو سَبعاً ، وَاشرَبهُ تَبَرأ بِإِذنِ اللّه‏ِ .
فَفَعَلَ ذلِکَ الرَّجُلُ فَبَرَأَ .

امام على علیه‏السلام :
مردى نزد پیامبر خدا از دردى که در درون خویش داشت ، اظهار ناراحتى کرد . پیامبر صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم فرمود : «شربتى از عسل بردار و سه یا پنج یا هفت دانه شونیز در آن بینداز و بنوش تا به اذن خداوند عز و جل بهبود یابى» .
او این کار را انجام داد و بهبود یافت .

دعائم الإسلام ، جلد ۲ ، صفحه ۱۳۵ ، حدیث ۴۷۶ عن الإمام الصادق عن آبائه علیهم‏السلام ، بحارالأنوار ، جلد ۶۲ ، صفحه ۷۲ ، حدیث ۲۸

***

طبّ الأئمّه عن عبد الرحمن بن الجهم :
شَکا ذَریحٌ المُحارِبیُّ قَراقِرَ فی بَطنِهِ إلى أبی عَبدِاللّه‏ِ علیه‏السلام ، فَقالَ : أتوجِعُکَ؟
قالَ : نَعَم .
قالَ : ما یَمنَعُکَ مِنَ الحَبَّهِ السَّوداءِ وَالعَسَلِ لَها .

طبّ الأئمّه علیهم‏السلام
– به نقل از عبد الرحمان بن جَهْم: ذریح محاربى ، نزد امام صادق علیه‏السلام ، اظهار کرد که شکم وى غُرغُر مى‏کند . امام پرسید : «آیا درد هم دارى؟» .
گفت : آرى .
فرمود : «چرا براى درمان آن ، از سیاه‏دانه و عسل ، بهره نمى‏جویى؟» .

طبّ الأئمّه لابنی بسطام ، صفحه ۱۰۰ ، بحار الأنوار ، جلد ۶۲ ، صفحه ۱۷۷ ، حدیث ۱۳

***

رسول اللّه‏ صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
ما لِلنَّفساءِ عِندی شِفاءٌ مِثلُ الرُّطَبِ ، وما لِلمَریضِ مِثلُ العَسَلِ .

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
نزد من براى زن تازه‏زا ، درمانى همانند خرما و براى بیمار ، درمانى همانند عسل وجود ندارد .

الفردوس ، جلد ۴ ، صفحه ۸۵ ، حدیث ۶۲۶۴ ، کنز العمّال ، جلد ۱۰ ، صفحه ۴۴ ، حدیث ۲۸۲۷۹ نقلاً عن أبی الشیخ وأبی نعیم فی الطبّ وکلاهما عن أبی هریره ، المصنّف لابن أبی شیبه ، جلد ۵ ، صفحه ۴۶۱ ، حدیث ۳ نحوه ، فتح الباری ، جلد ۹ ، صفحه ۵۶۶ کلاهما عن الربیع بن خیثم من دون إسنادٍ إلیه صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم

***

الإمام علیّ علیه‏السلام :
العَسَلُ فیهِ شِفاءٌ .

امام على علیه‏السلام :
در عسل ، درمان است .

المحاسن ، جلد ۲ ، صفحه ۳۰۰ ، حدیث ۱۹۹۱ عن إسماعیل بن جعفر عن أبیه ، دعائم الإسلام ، جلد ۲ ، صفحه ۱۴۸ ، حدیث ۵۲۶ عن الإمام الصادق علیه‏السلام وفیه «قال اللّه‏ عز و جل : فیه شفاء للناس» ، بحارالأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۲۹۱ ، حدیث ۶

***

عنه علیه‏السلام :
مَا استَشفَى المَریضُ بِمِثلِ شُربِ العَسَلِ .

امام على علیه‏السلام :
بیمار ، به چیزى همانند خوردن عسل ، درمان نجسته است .

دعائم الإسلام ، جلد ۲ ، صفحه ۱۴۸ ، حدیث ۵۲۶ ، الکافی ، جلد ۶ ، صفحه ۳۳۲ ، حدیث ۵ ، کتاب من لایحضره الفقیه ، جلد ۳ ، صفحه ۳۵۱ ، حدیث ۴۲۳۵ کلاهما عن موسى بن بکر عن الإمام الکاظم علیه‏السلام ولیس فیهما «شرب» ، المحاسن ، جلد ۲ ، صفحه ۳۰۰ ، حدیث ۱۹۹۳ عن ابن سنان وأبی البختری عن الإمام الصادق علیه‏السلام ، بحارالأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۲۹۲ ، حدیث ۸ ،  در الکافى و کتاب من لا یحضره الفقیه ، از امام کاظم علیه‏السلام و با این تفاوت که در آنها ، واژه «خوردن» نیامده است .

***

رسول الله صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
نِعمَ الشَّرابُ العَسَلُ ؛ یَرعَى القَلبَ ، ویُذهِبُ بَردَ الصَّدرِ .

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
عسل ، چه خوب نوشیدنى‏اى است! قلب را مراقبت مى‏کند و سردىِ سینه را از میان مى‏برد .

مکارم الأخلاق ، جلد ۱ ، صفحه ۳۵۸ ، حدیث ۱۱۶۸ ، طبّ النبیّ صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم ، صفحه ۷ ، بحار الأنوار ، جلد ۶۲ ، صفحه ۲۹۵؛ الفردوس ، جلد ۴ ، صفحه ۲۶۵ ، حدیث ۶۷۸۰ عن عائشه وفیه «بوحر» بدل «برد» ، در الفردوس ، به جاى «سردىِ سینه را از میان مى‏برد» ، عبارت «کینه و حالت دل‏چرکینى را از میان مى‏برد» آمده است .

***

رسول الله صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
العَسَلُ شِفاءٌ ؛ یَطرُدُ الرّیحَ وَالحُمّى .

پیامبر خدا صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم :
عسل ، شفایى است که باد و تب را دور مى‏کند .

جامع الأحادیث للقمّی ، صفحه ۱۰۱ ، بحار الأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۲۹۴ ، حدیث ۱۹ نقلاً عن الإمامه والتبصره عن إسماعیل بن موسى بن جعفر عن أبیه عن آبائه علیهم‏السلامعنه صلى‏ الله ‏علیه و ‏آله و سلّم

***

الإمام الکاظم علیه‏السلام :
مَن تَغَیَّرَ عَلَیهِ ماءُ الظَّهرِ ، فَإِنَّهُ یَنفَعُ لَهُ اللَّبَنُ الحَلیبُ ، وَالعَسَلُ .

امام کاظم علیه‏السلام :
هر کس آب کمرش بر وى دیگرگون شود ، شیر تازه همراه با عسل برایش سودمند است .

الکافی ، جلد ۶ ، صفحه ۳۳۷ ، حدیث ۸ ، المحاسن ، جلد ۲ ، صفحه ۲۹۳ ، حدیث ۱۹۶۲ ، مکارم الأخلاق ، جلد ۱ ، صفحه ۳۵۸ ، حدیث ۱۱۶۴ وفیه «الحلیب بالعسل» ، بحار الأنوار ، جلد ۶۶ ، صفحه ۲۹۰ ، حدیث ۲

***

الإمام الرضا علیه‏السلام :
مَن أرادَ دَفعَ الزُّکامِ فِی الشِّتاءِ أجمَعَ ، فَلیَأکُل کُلَّ یَومٍ ثَلاثَ لُقَمِ شَهدٍ .

امام رضا علیه‏السلام :
هر که مى‏خواهد در همه زمستان از سرماخوردگى دور بماند ، هر روز ، سه لقمه شهد بخورد .

طبّ الإمام الرضا علیه‏السلام ، صفحه ۳۷ ، بحار الأنوار ، جلد ۶۲ ، صفحه ۳۲۴

***

الإمام الهادی علیه‏السلام
– لَمّا سُئِلَ عَنِ الحُمَّى الغِبِّ الغالِبَهِ: یُؤخَذُ العَسَلُ وَالشّونیزُ ، ویُلعَقُ مِنهُ ثَلاثُ لَعقاتٍ ؛ فَإِنَّها تَنقَلِعُ ، وهُمَا المُبارَکانِ ، قالَ اللّه‏ُ تَعالى فِی العَسَلِ : « یَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَ نُهُ فِیهِ شِفَآءٌ لِّلنَّاسِ » .

امام هادى علیه‏السلام
– هنگامى که درباره تبِ پیوسته یک روز در میان از ایشان پرسیدند: قدرى عسل و شونیز (سیاه‏دانه) ، برداشته و سه لیسه انگشت از آن خورده شود . در این صورت ، تب ، ریشه‏کن خواهد شد ، و این هر دو ، مبارک هستند . خداوند متعال ، درباره عسل فرموده است : (از درونِ [شکم] آن (زنبور) ، شهدى که به رنگ‏هاى گوناگون است ، بیرون مى‏آید . در آن ، براى مردم ، درمانى است) .

طبّ الأئمّه لابنی بسطام ، صفحه ۵۱ عن أبی جعفر ، بحارالأنوار ، جلد ۶۲ ، صفحه ۱۰۰ ، حدیث ۲۳

***

عنه علیه‏السلام :
خَیرُ الأَشیاءِ لِحُمَّى الرِّبعِ أن یُؤکَلَ فی یَومِهَا الفالوذَجُ المَعمولُ بِالعَسَلِ ویُکثَرَ زَعفَرانُهُ ، ولا یُؤکَلَ فی یَومِها غَیرُهُ .

امام هادى علیه‏السلام :
بهترین چیز براى تبِ رِبع آن است که در روز غلبه تب ، فالوده‏اى که با عسل ساخته شده و زعفران فراوانى دارد ، خورده شود و در آن روز ، چیزى دیگر خورده نشود .

طبّ الأئمّه لابنی بسطام ، صفحه ۵۱ عن أبی جعفر ، بحار الأنوار ، جلد ۶۲ ، صفحه ۱۰۰ ، حدیث ۲۴

***

برگرفته از پایگاه شهر حدیث

مشتاقانه منتظر نظرات شما هستیم